محفل سوختگان

خسوف

mahfel-s — Thu, 05 Jun 2008 04:01:18 GMT

خسوف کرد:(روزنامه ای نبود بنویسد) خسته/ گریسته/ سیلی خورده / پهلو شکسته / پهلو سوخته /

در سوگ نشسته ی امامی شهید / امامی به دنیا نیامده / و دیگر هیچ...

محاق بود که درخشید: هلال / نیم نیم دایره / نیم دایره / سه ربع دایره / بدر/ بدر بدر/ فرشتگان

هلهله کردند / و خدا خیره شد به زمین /

به ستاره ی چهاردهم

وارد می شوید ثانیه ها / بدون سلام به خانه ی من

از بلندگوی رادیو / تصویر تلوزیون و امواج ماهواره:

«ماه گرفتگی کامل در ایران» « ماه گرفتگی امشب» «چهل و پنج دقیقه دیگر»

«پنج دقیقه دیگر» « پخش مستقیم»

معصوم فرزندان تو مادر!

که خسوف می کنند در جای جای زمین

و خیرگذاریها / خبرگذاریها که سکوت

و این همه سکوت...

«سیّد»

معرفی کتاب:

« ابوبکر، عمر را به دنبال آنها که در خانه علی جمع شده بودند فرستاد، آنها از بیرون آمدن خوداری

نمودند؛ در این هنگام عمر دستور داد که هیزم بیاورند...»

<<<<< شهادت مادرم فاطمه افسانه نیست >>>>>

(نگاهی به مظلومیت های حضرت فاطمه(س) در منابع اهل سنت)

ناشر: عطر یاس

غروب جمعه

mahfel-s — Fri, 18 Apr 2008 05:55:18 GMT

دلم را آهسته حمل کنید، شكستنی‌ست!

سلام آقا جان!

باز هم جمعه رنگ خون شد و من، هنوز چشم انتظار بر لب جاده دل نشسته‌ام... می‌بینی مرا؟... همان که تنهای تنهاست... مثل همیشه... کفش‌ها را به گوشه‌ای انداخته و محو تماشای پایین رفتن قرص غمناک و سرخ رنگی است که تمام التهاب یک روز را با خودش می‌برد. همان که خودش را با سنگ ریزه‌های کنار جاده مشغول کرده است... آه... از ندبه پر امید صبح تا نوحه دلتنگی غروب فاصله‌ای است به اندازه یک قلب بی‌قرار... هنوز امیدوارم... نه به اندازه صبح... به اندازه یک مژه بر هم زدن... به اندازه آن مقدار از خورشید که هنوز رخ در نقاب کوه نکشیده... شاید بیایی از پس آن درخت... آن بید مجنون که دید مرا به انتهای جاده کور کرده... بیایی با آن لبخندی که تصویرش همیشه با من است... لبخندت چقدر زیباست...

مردم از کنارم می‌گذرند و به اشک‌هایم می‌خندند... شاید دیوانه‌ام می‌پندارند... باک نیست!... بر این شب زده خراب دوره گرد حرجی نباشد آن هنگام که چون تویی دلدارش باشی... آخ... غروب شد آقا... دیگر خورشید در افق نیست. جمعه به شب رسید... بید مجنون می‌رقصد زیر نسیمی که صورت خیسم را به بازی گرفته... سردم می‌شود... ای کاش بودی و با عبایت شانه‌های ارزانم را گرما می‌بخشیدی... از خدا بخواه زنده‌ام نگاه دارد... وعده من و شما جمعه دیگر... همین‌جا... کنار خرابه دل...

... نگاه می‌کنم به خودم و به دور و برم... سیاهی... سیاهی... شده‌ام مشکی پررنگ... پرکلاغی... آی که دستت می‌رسد کاری بکن! تشنه‌ام... تشنه کمی سپیدی که از خویش دریغ کرده‌ام... می‌خواهم بگویم از آنچه در دلم جاری است... اما مگر من و شما یکی نیستیم؟ اگر این گونه است پس خبر داری از آنچه بر من رفته و می‌رود... دستم بگیر، مگذار غرق شوم... اینجا میان مردم، در تنهایی... آه تنهایی!... هیچ‌گاه دست از سر دلم بر نمی‌داری.

صورت خیس از اشکم زیر هجوم داغ غربت به سله نشسته... نمی‌دانم پشت کدام دیوار این شهر آهنی، یاد شما را جا گذاشته‌ام... دیوارها چقدر بلندند... بلند به اندازه قامت گناهانم... قد و قامت توبه‌هایم آنقدر کوتاه شده که حتی پرچین‌های باغ سرما زده همسایه هم برایم به دیوارهای برجی می‌ماند تسخیر ناشدنی.

آقا جان دست دلم را بگیر... همان که توبه‌هایش مایه خنده فرشته‌ها شده... همان که هیچ آبرویی ندارد پیش خدا... همان که هنوز به عشق جمعه‌هایت زنده است... همان که دیشب برای آخرین بار توبه‌اش را ریختم توی جعبه‌ای از امید و دادمش دست فرشته‌ای که برساندش دست خدا... روی جعبه نوشته شده بود... «آهسته حمل کنید، محتویات این جعبه شکستنی است».

فصلنامه عصر آدینه- شماره اول

نوروز و انتظار

mahfel-s — Mon, 17 Mar 2008 04:01:29 GMT

آغاز 1169سال ولایت منجی عالم بشریت

قطب دایره امکان،یوسف فاطمه،

مهدی موعود(عج)

بر منتظران مبارک باد

اَلسَّلامُ عَلَی رَبیعِ الَنامِ وَ نَضَرَهِ الاَ یّام

سلام بر بهار آدمیان(امام زمان"عج") و خرمی روزگاران

بهار می آید...

می خواستم سبز ترین واژه ها را برای از تو گفتن، نگاه دارم.

می خواستم سرسبزی و صداقت را از تو یاد بگیرم.

می خواستم به دنبال واژه هایی برای نوشتن از ساحت ملکوتی تو باشم، که نگاهم به پشت پنجره افتاد.

دیدم قامتی سبز، در منظرم نشسته است. پرسیدم: « تو کیستی؟» گفت:«بهارم.آمده ام تا جهان را شکوفا کنم، خواب مرداب ها را بر آشوبم و بر مغز یخ اندیشان بکوبم».

گفتم:«سلام بهار! خوش خبر باشی،قاصد لحظه های ناب حیات باش!» و گفتم:« همه سبزی تو از گنجینه سبزینه ای است که جهان به یُمن حضورش پابرجاست و دل در گرو ظهورش جا دارد».

گفت:«ازکه سخن میگویی؟»

گفتم:« آن سبز سبز اندیش؛ که وقتی بیایـد، هیـچ جای جهان باقی نمی ماند مگر این که از سبزی و طراوت، درخششی تازه بیابد».

حالیا؛ تو ای برکت جهان! ای انتظار سبز! در این فصل از حیات، باران نگاهت را از ما دریغ مدار و کبوتران ذهن وزبان ما را، از ترنّم و پرواز در اوج ذکر یاد و نام و راه پرافتخارت، ناتوان مگردان.

ای موعود سبزترین لحظه های تاریخ! ای امام زمان! زمین، تشنه قسط وعدالت است و جویای بلندای صدایت! و ما همواره محتاج لطف و عنایت توییم.

بهار نام تو، در قلب های ما، گل ها وشکوفه های ولا را شکوفا کرده است. ما را دریاب، ای مولای سخاوت و سرسبزی، ای بهار جاودانه همه زمانها!

نوروز از اعیاد موردتأیید اسلام است که برای آن در روایات اسلامی، آداب مخصوصی بیان شده است.

در حقیقت،اسلام خواسته که آدمی همراه و همگام با طبیعت، در خود تغییر و تحولی اساسی ایجاد نماید.همان گونه که با فرارسیدن نوروز زمین زنده و زمان نو می شود، جسم و جان آدمی نیز می بایست در مسیر بندگی خداوند متعال طراوت، نشاط شادابی و زندگی تازه ای یابد.

هفت سین...
امام علي (ع) مي فرمايند: براي دفع هر دردي تا سال آينده هفت سين را بگلاب و زعفران ومشك برظرف چيني ،روز نوروزمي نويسيد و مي آشاميد.
36/58 سَلامٌ قَولاً مِن رَّبٍ رّحيم
37/79 سَلامٌ عَلي نُوحٍ فِي العالَمينَ
37/109 سَلامٌ عَلي ابراهيم
37/120 سَلامٌ عَلي موسي و هروُن
37/130 سَلامٌ عَلي الِ ياسين
39/73 سَلامٌ عَلَيكم طِبتُم فَادخُلُوها خالِدين
97/5 سَلامٌ هِي حتّي مَطلَعِ الفَجر

امام صادق (ع) می فرمایند:« با فرارسیدن نوروز، غسل کن و پاکیزه ترین لباسهایت را بپوش».

این امام همام در جایی دیگر می فرمایند:هیچ نوروزی نیست مگر ان که ما در آن منتظر فرج(وظهور حضرت مهدی"عج") هستیم و از آن روست که نوروز از روزهای ما و شیعیان ماست.

یا مُحَوِّلَ الحولِ وَالَحوال! حَوِّل حالَنا اِلی َحسَنِ الحالِ

ای تغییر دهنده ی توان ها و حال ها! حال ما را به نیکوترین حال تغییر ده

... واین است رمز پیوستگی نوروز با انتظار ظهور.

نوروز، لحظه ی تغییر و تحول در زمین و زمان است و انتظار چشم به راهی نیکوترین تغییرها و تحول هاست.

نوروز مبارک

آرزومند آرزوهاتون(نرگس)

شهادت امام حسن عسگری

mahfel-s — Fri, 14 Mar 2008 04:48:18 GMT

اَلسلامُ عَلیک یا حَسَنَ بن عَلی اَیُّها الزَّکیُّ العَسکَری(ع)

اَلسَلامُ عَلَیک یا اَبا صالِحَ المَهدی(عج)

تسلیت گویـم مــن از ســوز جگر یا بن الحسن

بـــر تـــو از داغ جـگـــر سـوز پــدر یابن الحسن

معتصم دادش چه زهری کز شرارش این چنین

میزند چون مرغ بسمـل بال و پـر یا بن الحسن

ز آتش زهـر جـفا چون شعله می پیچیـد بخـود

قـــطــره آبی بیــفـشـان بر شـرر یا بن الحسن

من نمی دانم چه حالی داشتی آن دم که زد

فاطمه از داغ جانسـوزش به سر یا بن الحسن

من نمی دانم بجـز ترویـج دین جرمش چه بود

کزستم شد این چنین خونین جگر یابن الحسن

شهادت امام حسن عسگری(ع) را به فرزند بزرگوارشان

مهدی موعود(عج)

و منتظران یوسف فاطمه تسلیت عرض می نماییم

امام حسن عسگری(ع)فرمودند:شیعیان ما پیوسته درغم واندوه خواهند بود تا آنکه فرزنـدم ظهـور

کند. هم او که پیـامبـر(ص) به وی بشارت داده وفرموده است: او زمین را پراز عدل و دادخواهد کردو

همان گونه که پر از ظلم و جور گشته است.

زخم زبان

mahfel-s — Sun, 24 Feb 2008 03:53:18 GMT

با سلام و عرض تسلیت به مناسبت اربعین ابا عبداالله الحسین(ع)

یک بار دیگه محفلمان را به روز کردیم ولی این بار با حرفی تازه...

حرفهایی از غربت شیعه ...

حرفهایی از دشمنان شیعه...

شاید تمامی ما کم و بیش این سخنان و کنایه ها را شنیده ایم ولی سخته این حرفها را کسی بزنه که شخص بزرگی برای مردم کشور به حساب میاد.

نمی خواهم اسم ببرم ولی خواهشمندم مطلب را کامل بخوانید بعد نظر بدهید.

ممنون

التماس دعا

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حرف دل:

سلام آقا جان!

امروز حرف دلم یک رنگ و بوی دیگه ای داره!

امروز می خواهم از غربت بگم ! از غربت شیعه ، از زخم زبانهایی که هر روز و هر ساعت داریم می شنویم و فقط به امید آمدن تو صبر کرده ایم!

مولای من!

توی هردوره از سال هر چیزی که دشمنانمان می گویند راتحمل می کنیم ولی...

ولی این ماه محرم و صفر خیلی حرفهاشون سخت بود خیلی!!!

عزیز زهرا!

مگه شما توی زیارت ناحیه نمی فرمایید:سلامَ مَن قَلبُهُ بِمُصابِکَ...(سلام کسی که قلبش از مصیبت تو جریحه دار و اشکش به هنگام یاد تو جاری است،سلام کسی که در غم تو مصیبت زده و اندوهگین و بیچاره گشته است،سلام کسی که اگر با تو در کربلا بود،با جانش از تو در مقابل شمشیرهای تیز محافظت می نمود و نیمه جان ناقابلش را برای حفظ تو به مرگ می بخشید و جهاد می کرد در نزد تو، و تو را علیه کسانی که بر تو ستم کردند یاری می داد و جان و جسم خود را و مال و فرزندان خویش را فدای تو می کرد و جانش فدای جان تو و اهلش سپر بلای اهل بیت تو می کرد، پس اگر مرا به تأخیر انداخت روزگار،و مشیت الهی مرا از یاری تو بازداشت و نبودم تا با آنانکه با تو جنگیدند بجنگم و با آنان که با تو به دشمنی برخاستند به دشمنی برپاخیزم،به جای آن در هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری می کنم و به جای اشک بر تو خون می گریم از روی حسرت بر تو و از سر سوز و تأسف بر مصیبتهایی که بر تو وارد شد تا زمانی که به سبب این سوز مصیبت و غم و غصه طاقت فرسا و اندوه فراوان جان سپارم).

یوسف فاطمه! شما به جد بزرگوارتان فرموده اید: اسب تو به سوی خیام حرم آمد، شیهه کشان و گریه کنان، چون که دیدند زنان حرم، اسب تو را به این حال و نظر افکندند به زین واژگونش،از پشت پرده خیمه ها بیرون آمدند، در حالی که گیسوانشان را پریشان ساخته بر چهره ها و سیلی بر صورتهایشان می زدند.

پس مولایم چگونه حرفهای دشمنانتان را تحمل کنیم که به ما می گویند : چرا برای حسین گریه می کنید؟ این گریه ها چه فایده ای برای او دارد؟

آنها به ما می گویند ، شما که می گویید امام حسین(ع) همه چیز خود را فدای خدا و دین کرد در اشتباهید. می گویند امام حسین(ع) چیزی نداشت که بدهد، خدا که نیازی به حسین ندارد و برای ما هم چیزی نداده است.

می گویند سینه نزنید مشکل قلبی پیدا می کنید.

می گویند زنجیر نزنید چون زنجیر را به حیوان می زنند.

می گویند ایـن همـه روضه خـوانی برای چیست؟ این پـارچـه مشـکی هـا چیسـت که می زنید به در و دیوار ، بروید پولش را خرج جای دیگه بکنید.

می بینید آقا جان ! می بینید با چه دلایلی می خواهند چراغ مجالس حسین را خاموش کنند.

می گویند...

ولی حرفهایی که در مورد پدربزرگوارتان علی بن ابی طالب (ع) و مادرتان فاطمه زهرا(س) می زنند بیشتر دلمان را می سوزاند.

آقا جان! می گویند معلوم نیست علی در کعبه به دنیا آمده باشد، پس شما هم در مجالس نگویید.

می گویند: انگشتری که علی در رکوع بخشیده قیمتی نداشته، اگر قیمت داشت خودش می فروخت و شکم زن و بچه اش را سیر می کرد.

می گویند : اسم خانم فاطمه(س) را در مجالس نبرید چون بین ما و برادران سنی تفرقه ایجاد می شود.

اسم هیئت محسنیه را می گویند عوض کنید چون برادران...

وای، وای از این همه غربت...

می دانم عزیز زهرا خودتان بیشتر از همه دلخونید.

می دانم که می بینید از داخل کتابها دارند زیارت عـاشـورا و حـدیـث کسـاء را بـرمی دارند به بهانه ی اینکه سندیت ندارد !

مهدی جان!

تو را قسم به یزدان پاک! به آن که دوست داری بیا! بیا که شیعه در انتظار توست!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اَللّهُمَّ اکشِف هذِهِ الغُمَّةِ عَن هذِهِ الاِمَّةِ بِحُضُورِهِ وَ عَجِّل لَنا ظُهُورَهُ اِنَّهُم یَرَونَهَهُ بَعیداً وَ نَریهُ قَریباً بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحِمینَ

بار الها بر طرف کن این غم مصیبت را از این امّت با حضورش و زود گردان برای من ظهورش را.دیگران آن را دور می بینند و ما آن را نزدیک می بینیم. به حقّ رحمتت ای مهربان ترین مهربانان.

از حسین تا مهدی

mahfel-s — Thu, 24 Jan 2008 04:28:18 GMT

حرف دل:

سلام آقا جان!

مولایم یکسال دیگر گذشت! یک عاشورای دیگر بدون تو!

عزیز زهرا!

امروز حرفم دلم با گریه و شکوه است.

سحر که می شود دلم هوای گریه می کند

ز دست روزگـار خـود مـدام شکـــوه می کند

کودک خستـه ی دلـم تـو را بـهــانه می کند

کـبـوتـــر غـریــب دل هــــوای لانـــه می کند

مهدی جان!

از خودم شکایت دارم! چرا؟ چرا این قدر توبه کردم و شکستم و تو این قدر بزرگوای که حتی یکبار هم به رویم نیاوردی؟ تو آبروداری کردی!

از خودم گله دارم! مگه پارسال عاشورا بهت قول ندادم ؟ مگه قسمت ندادم به حق ...

چرا آقا جان!

چرا وقتی از مجلس جدّت حسین بیرون می آیم همه چیز یادم میره؟

امـشـب بـه درگــه تــو مــن آمــدم گـدایـی

امیــد دارم آقــا یــک شـب تــو هـم بـیـایـی

من دل شکسته هستم بردرگهت نشستم

رو تو زمن مـگـردان من گـرچـه پست پستم

اگه این یکسال نتوانستم بـروم زیـارت جدّت حسین(ع)، اگه چشمهـایم لیاقت نداشت رویت را ببینم گـل نرگس، اگه دوبـاره قسمتم نشد بـروم زیارت عمه ات زینب(س)، کنار ضریح عمه کوچولوت رقیه جان، همه اش تقصیر خودمه آقا!

چه شکایتی بزرگتر ازاینکه 15 روز از محرم می گذرد و من نتوانستم یک دل سیر گریه کنم؟

چه شکایتی بالاتر از این که بی صاحبی خیلی آزارم میدهد؟

یوسف فاطمه! منتقم خون حسین(ع)!

خیلی دلتنگت شده ام!

آقا جان! محتاج توام! محتاج مهربانیت! محتاج عدالتت! محتاج...

مهربانا بیا!

بیا تا قلبم آرام گیرد .

من چشم به راهت خواهم ماند!

زیارت عاشورا و یاد مهدی(ع)

« زیارت عاشورا » که از سوی امام محمد باقر(ع) به شیعیان و شیفتگان تعلیم داده شده است مضامین والایی دارد.

در یکی از قسمت های زیارت چنین آمده است:«انَ یَرزُقَنی طَلَبَ ثارک مَعَ امام مَنصور مِن اَهل بَیت مَحمَّد(ص)»(همانا از خداوند می خواهم خون خواهی تو را در نزد امام یاری شده از خاندان پیامبر(ص) روزیم گرداند).

زائر در این فقره، مشارکت در خون خواهی امام حسین(ع) به وسیله امام زمان(عج) را طلب می کند، چرا که مقصود از امام منصور، دوازدهمین پیشوای شیعیان حضرت ولی عصر(عج) می باشد و علت اینکه او را منصور نامیده اند،این است که ایشان در طلب خون جدشان یاری می شوند.

دعای ندبه و یاد امام حسین(ع)

یکی از دعاهای بسیار مهم و با ارزش در میان شیعه، دعای ندبه است که عاشقان حضرت ولی عصر(عج) هر صبح جمعه دور هم گرد آمده و با خواندن آن، با حضرتش تجدید عهد و پیمان می کنند که بخش عمده و چشمگیر آن، التجاء به مهدی موعود(عج) و تأسف از غیبت و دردمندی از فراق آن بزرگوار است و بخش هایی از این دعا مربوط به جدّ بزرگوار امام زمان(عج) سالار شهیدان است؛ مانند:«أینَ الحَسَنُ؟ أینَ الحُسَین؟ أ ینَ ابناءُ الحُسَین؟( حسن کجا است؟ حسین کجا ست؟ فرزندان حسین کجایند و چه شدند؟)

قسمت دیگری از این دعای شریف« أینَ الطالبُ بِدَم المَقتولِ بکَربلا؟» (کجاست آن طالب خون شهید کربلا؟) که از حساسیت فوق العاده ای برخوردار است.

ندبه کنندگان مهدی(عج)، منتظران منتقم آل محمدند تا تقاص خون به ناحق ریختهء فرزند فاطمه(س) را بگیرد و موجب شادی و بهجت قلب نازنین رسول خدا(ص) شود.

به امید آن روز...

عاشورا

mahfel-s — Thu, 17 Jan 2008 04:38:18 GMT

بتاب ای مه که اربابم به خون است!

بر گونه بزن، لطم کن

صورت بخراش

و راه اشک و خون ، یکی ساز.

یاد آر،عصر عاشورا را!

آن هنگام که عمر سعد(لعنت الله علیه) فریاد زد:

کیست داوطلب گردد و بر پشت و سینه ی حسین (ع) اسب بتازد؟!

در این حال ده نفر از اصحابش راضی شدند!!

آن ده نفر گفتند:

ما سوار بر اسب شدیم و بر پشت حسین(ع) تاختیم

تا آن که مانند آسیاب، استخوان های سینه اش را نرم کردیم!!

آه!

ای عاشورایی!

تو هم، به یاد آن لحظه

زنجیر برگیر

و با فریاد

یا حیدر و یا حسین

بر پشت بزن

و خون جاری کن

هان!

گوش کن! صدائی به گوش می رسد !

آه ! این چه صداست و چه نوا!

خدایا سخن از عطش است ! این فریاد کودکان حسین(ع) است،

نوای

«ألعَطَش ألعَطش»

آنهاست که از خیمه ها به گوش می رسد !

نه! امروز نباید جگر از آب سیراب ساخت، چرا که امروز

روز عطش

است!

هان!

گوش کن! باز صدائی می شنوی!

صدائی غریب!

این صدای غریبی حسین(ع) است.

فریاد:

« هَل مِن ناصَرٍ وَ هَل مِن مُعین» اوست که هوش از سر می رباید.

امروز فریاد بسیار است!

باز فریاد عطش!

این بار فریاد

« اَلعَطَشُ قَد قَتَلَنی» علی اکبر(ع) است عطش به قدر شهادت!

و بار دیگر فریاد

«اِن لَم تَرحَمونی» حسین(ع) و

و ناله حزن انگیز

«فَارحَمُوا»

و سوز

« هذَا الرَّضیع» او.

هان!

ای عاشورائی!

هنوز فریاد است!

فریاد

«اَلانَ اِنکَسَرَ ظَهری» حسین (ع)

بربالین برادر!

و باز فریاد

فریاد

« صَبراً عَلی قَضائِک» حسین(ع)

و « یا غیاثَ المُستَغیثین» او!

و ندای

« فَاسقِنی شَربةً مِنَ الماءِ» او در قتلگاه!

فریاد

«وامُحَمَداه» و « صَلّی عَلَیکَ مَلیکُ السَّماء»

شریکه ی او

فریاد

«هذا حُسَینٌ مُرَمَّلٌ بِالدِّماءِ»

زینب او!

و فریاد

«اَلظَّلیمةُ اَلظَّلیمه» ی

اسب بی صاحب او!

و فریاد

«یا جَوادُ هَل سُقِیَ اَبی اَم قُتِلَ عَطشاناً»

دُخت تشنه کام او!

دوباره فریاد به گوش می رسد!!

اما این بار فریاد دیگری است

فریاد غریب طوس

فریاد

« اَبکُوا لِمُصابِ الحُسَین» و نیز «اَقرَحَ جُفُونَنا»ی او!

و فریاد

« یا جَدّاهُ»

و «فَلَئِن اَخَّرَتنِی الدُّهُور»

یگانه منتقمش، مهدی آل محمّد(عج)

هان!

ای عاشورایی!

بپا خیز!

بدان! امروز روز حزن ست و گریه!

ذکر عالم و آدم حسین(ع) است!

روزی است که دل هر ذره را بشکافی، جویباری از خون به

نشانه ی انکساردر آن می بینی!

هان!

ای عاشورایی!

بدان!

هیچ روزی مانند روز حسین(ع) نبود!

پس باید کم بخندید و زیاد گریه کنید!

ای عاشورائی! آگاه باش

عاشورا زمان شادی و سرور نیست

عاشورا فاجعه ای عظیم است!

حوزه علمیه اصفهان

مدرسه آیت الله خادمی(رحمت الله علیه)

صادق داوری

سلام بر محرم

mahfel-s — Tue, 08 Jan 2008 04:21:18 GMT

اَلسَلامُ عَلَیک یا اَبا عَبدِاللهِ الحُسین

بتاب ای مه که اربابم به خون است!

شعله های آتش جان، زبانه می کشد!

نفس در سینه تنگی می کند!

بغض راه گلو را بسته؛کوه غم بر قلب نشسته!

و روح در تلاطم!

آه!

خورشید چرا نمی تابد؟! چرا پرتو افشانی نمی کند؟!

بارالها! چه شده؟!

انگار آسمان تیره و تار گشته!

درختان جامه عوض کرده اند؛و کمر خم!

رودها در خورش اند؛ و ماهیان در جوش!

آه!

زمان می گذرد...

قلب ها به شماره افتاده و چهره ها برافروخته گشته!

گل ها به خون نشسته

اشک ها بر گونه ها غلطیده

و سرها بر زانوی غم رسیده

ضجّه ی ملائکه به گوش می رسد

خداوندا!چه شده؟!

نمی دانم!

هان!

صدائی می شنوم،صدای همهمه،

صدای واویلا!

از دور عَلَم هایی می بینم

سیاه و قرمز

موجی در آسمان انداخته!

ببین،نزدیک شدند!

آه!

این شوریدگان را !

همه جامه عزا به تن کرده!

ببین!

سرها شکافته،

روی ها خراشیده،

پلک ها مجروح

گریبان ها چاک

سینه ها سرخ

کمر ها کبود

پاها، برهنه!

خدایا! این چه حال است؟!

و این،

چه شورش؟!

هان!

عَلَم ها نزدیک می شوند،انگار روی انها چیزی نوشته

بله،

نوشته

یا...

نوشته

«یاحسین»

خدایا!

چه می بینم؟! حسین!

مگر امروز...

مگر امروز روز حسین(ع) است؟!

مگر!

مگر،عاشورای حسین(ع) است؟!

آه!!

ای دل!

چرا غافلی؟!

آه!!

ای چشم!

چرا فارغی؟!

ادب کن ، دل به حسین(ع) ده

و چشم به او.

زبان از کام برگیر،

و اشک از چشم؛

فریاد بزن، ناله بزن، ضجّه بزن

بگو

بگو:

حسین

حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین

ادامه دارد...

غدیر

mahfel-s — Wed, 26 Dec 2007 04:31:18 GMT

مـژده دهید عاشقـان دوبـاره فتـح باب شد

زفـرط شـادی و شعـف خانه غم خـراب شد

ساقی می فروش مامست شراب ناب شد

هادی راه دین حق رهبـر شیــخ وشاب شد

میلاد دهمین اختر تابناک ولایت امام علی نقی(ع) مبارک باد

مَن کُنتُ مَولاهَ فَعَلِیٌّ مَولاه

امــروز در بـزم دلــم هـنگـامه ای برپــا شده گوئی که مقصود دلم گـم بـود و نک پیـدا شده

زیـن مـژدگانی طبـع من گـویا شده گــویا شده حاجی شده سـاقـی شده بـاقـی شده صهبـا شده

با خوردن یک جـرعـم می دریا شده دریا شده دانی چــرا اشـعار مــن غــارتگـــر دلـهــا شده

یـعـنی که از سـوی خــدا آورده جبــریــل امیـن

حکــم ولایت عهـــدی مــولا، امیــرالمـؤمـنیــن

ایـدل بیــا در بــزم مـا ســاز طــرب را بـاز کـن با شعــرهای دلنـشــین اعــجـاز کن اعـجـاز کن

مــرغ دلـــت را از شــعـــف آمـــاده پــرواز کـن با گـفــتــن نـام عـلی درهــای رحــمــت بــاز کن

وز رحمـت بی انـتــها عـا لـم ســـراپــا نـاز کـن نــزد اســاتـــیــد سخــن بـا مـا سخــن آغــاز کن

بـرلـوح هستـی شد رقـم باکـلک هستـی آفــریــن

حــکـم ولایــت عـهــدی مــولا ،امیــرالمؤمـنـیــن

عید سعید غدیر خم، روز آغاز ولایت امیر المومنین علی بن ابی طالب(ع) بر

قطب دایره امکان حضرت ولی عصر صاحب الزمان(عج)

و تمامی شیعیان مبارک باد

قسمتی از خطبه حضرت رسول اکرم(ص) در غدیر خم که پیرامون

فضیلت و عظمت حضرت بقیةالله(عج) ایراد شده است.

*ای مردم بدانید آخریم امام معصوم از ما اهل بیت،حضرت قائم مهدی(عج) است.صلوات و رحمت پروردگار بر او باد.

* بدانید اوست که روش حق و دین الهی را آشکار می سازد.

بدانید اوست که از ظالمین انتقام خواهد گرفت(ظالمینی که بشریت را از سعادت محروم و آنان را از خاندان عصمت(ع) دور کرده اند).

* بدانید اوست که دژهای شرک و کفر را فتح و آن ها را نابود می سازد.

*بدانید که او هر خون به ناحق ریخته ای از دوستان خدا را باز خواهد گرفت.

*بدانید او حقایق و علوم را از دریایی عمیق برگرفته و به خلق می دهد.

*بدانید او برگزیده پروردگار و انتخاب شده خداوند از میان تمام خلق است.

*بدانید او سخنگوی پروردگار عزوجل و آگاه کننده ی مردم به امر ایمان خویش است.

*او رشید(نمونه کامل درستی و حق)و پایدار در همه امور است.

*او امور خلق را در دست دارد و فرمانده کل در عالم است.

*او به قدری عظمت دارد که همه انبیا و جانشینان آنان،بشارت تشریف فرمایی او را داده اند.

*اوست که آخرین حجت پروردگار است و پس از او حجتی نیستو حق فقط نزد اوست و هدایت و نور پروردگار، تنها نزد او است.

*بدانید هیچ کس بر او چیره نمی شود و هیچ کس توانایی مقابله با او را ندارد و بدانید که او است نماینده ی خدا در میان مردم و سرپرست آنان از جانب پروردگار و اوست حکم و دستور خداوند و اوست امین پروردگار در پنهان و آشکار.

*ای مردم شاهد باشید که من همه ی حقایق را در این خطبه برایتان بیان کردم و به شما تفهیم نمودم و این علی بن ابی طالب (ع) است که پس از من،به شما حقایق دین را تفهیم خواهد فرمود.

(کتب شیعه و اهل سنت این خطبه را روایت نموده اند به کتابهای احقاق الحق،الغدیر و ... رجوع شود)

آغاز بدبختی بشر از پیمان شکنان غدیر خم بود

میر سیّد علی همدانی فقیه برجسته ای که از فضلا و موثقین فقها و علمای اهل سنت در قرن هشتم هجری است،در مودت پنجم، از کتاب"مودة القربی"نوشته است که جمعیت بسیاری از صحابه در مکانهای مختلف از خلیفه،عمربن الخطاب نقل نموده اند که گفت:رسول خدا(ص)،علی را مهمتر و بزرگتر و راهنمای قوم نصب نمود و بعد او را به مولایی،به جامعه معرفی کرد و بعد از دعا درباره دوستان و دشمنان آن حضرت،عرض کرد: «خدایا تو گواه منی بر این مردم که ماموریت خویش را به انجام رساندم».

سپس عمربن الخطاب گفت:در آن حال جوان زیبایی با حُسن صورت و بوی خوش،پهلوی من نشسته بود،به من گفت:«عهد بست پیغمبر، عهدبستنی که نقض نمی کند،مگر منافق؛ پس مبادا که این گره را بگشایی و آن را سست نمایی».

سپس عمربن الخطاب می گوید:من به رسول خدا(ص)عرض کردم، وقتی شما درباره علی سخن می راندید،پهلوی من جوان خوش رو و خوش رویی نشسته بود و با من چنین گفت، حضرت فرمود:«او از اولاد آدم نبوده ، بلکه جبرئیل امین بود که به این صورت جلوه گر شده بود که تأکید کند بر شما، آن چه را که من درباره ی علی گفتم».

بی گمان زیباست آزادی

اما من

چون قناری اسیر قفس عشق به مولا علی را دوست دارم

روز محــشـــر وقـت پــرسیـــدن زمـن رب جلی

گفت تــو غـرق گنــاهی؟ گفـتـمـش یــارب بلی

گفت پس چرا آتش نمی گیرد چرا جسم و تنت؟

گفـتمش چون حک نـمــودم روی قلبـم یا علی

بــالای سـرم نــام علی نقـش نمــودم

یـعــنی که سـرم بـاد فـدای قـدم تـــو

یاعلی

ازدواج امام علی(ع) و حضرت زهرا(س)

mahfel-s — Wed, 12 Dec 2007 04:45:18 GMT

سالروز ازدواج

امیرالمومنین حضرت علی بن ابی طالب(ع)

و بانوی دوعالم حضرت فاطمه زهرا(س)

مبارک باد